Autopech en zware regenval 5/04 – 6/04

Woensdag 5 april

We besloten om vandaag mee te gaan met Hilde naar de busterminal. Hier kan je alle bussen naar verschillende steden nemen. De heenweg verliep vlot, totdat we plots een luide knal hoorden. Het was zover… De band had het begeven door de enorme putten in de weg. Maar hier in Ecuador zijn ze op alles al voorzien, dus Hilde toverde de reserveband tevoorschijn. Lores papa, die vanuit de busterminal naar Cuenca vertrok, heeft de reserveband aan de wagen bevestigd. We konden onze weg vervolgen. De terugweg verliep eveneens vlot, hoewel Hilde nu wat voorzichtiger moest rijden met de reserveband. Eenmaal we aan de lichten stonden, deed iedereen tekens naar onze band. We maakten hen duidelijk dat we allang wisten dat de band vrij plat was. Toch bleven ze ons duidelijk maken dat er iets scheelde. We besloten dan toch maar om te kijken en ja hoor, ook de reserveband had het niet overleefd! We zijn toen onmiddellijk naar de kant gereden en we hebben Guy (de eigenaar en opstarter van de Casita en de projecten) gebeld. Hij zat nog in de bank en hij ging zo snel mogelijk komen. Ondertussen besloten wij om onze tijd nuttig te besteden. We hebben een wandeling gemaakt op de Malecon de Salado en een heerlijk ijsje gegeten. Na even wachten kwam Guy opdagen. Een derde band moest het probleem nu definitief oplossen. Derde keer, goede keer! We zijn veilig en lekloos thuis geraakt. Verder hebben we vooral voor school gewerkt.

Donderdag 6 april

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om vlijtig te werken voor school. Deze middag stonden immers onze eerste zwemlessen op het programma. De eerste kinderen kwamen aan en ik wist nog niet goed wat ik precies moest doen. Ik vind het jammer dat ik de taal nog niet zo machtig ben. Een praatje maken en een vlotte normale conversatie aangaan lukt moeilijk. Ik stond er dus maar wat klungelig bij. Nadat alle kinderen aangekomen waren, ontfermde ik mij over Ezechiel. Hij zou de jongen worden aan wie ik zwemles ging geven. De 10-jarige kerel zag het volledig zitten. Hij had nergens schrik voor en alles leek voor hem een eitje. Ikzelf stond zo goed als onder water en ik moest hem ook telkens wanneer hij in het zwembad sprong opnemen. Omdat de knul enkele kilootjes extra met zich meedroeg was dit niet eenvoudig. Ik zal vermoedelijk morgen stijve armen hebben! Fitness en zwemles ineen! Ideaal. Jammer genoeg moesten we de zwemles al na een kort half uur stopzetten. De regen zorgde ervoor dat de eerste zwemles letterlijk in het water viel. We trachtten nog om de les verder te zetten, maar de regen was te hevig. Hopelijk hebben we volgende week beter weer.

Ondertussen blijft et maar regenen. Alles staat hier al goed onder water. Deze avond ging ik nog gaan lopen met Nele, maar dat zal pas voor morgen zijn.

Hasta la proxima!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s