5-daagse 18 – 22 april

Woensdag maakten we kennis met de bus die we voortaan ieder weekend zullen huren. De bus was ruim en netjes. We waren tevreden met ons vervoermiddel. Na enkele uurtjes rijden, zijn we gestopt in Riobamba. Indien het weer het toelaat kan je hier 5 vulkanen zien. Helaas was het te veel bewolkt, waardoor we niks gezien hebben. We hebben wel een warme chocomelk gedronken en we hebben kort een marktje bezocht. We zetten onze reis verder naar Baños. Ons hotel was dik in orde. We hadden een mooi uitzicht op enkele gebergtes en we hadden elk een ruim en proper bed. Die avond gingen we eten in een Italiaans restaurant, ik bestelde voor de derde keer pasta pesto. In het restaurant kwam er iemand binnen die ons uitnodigde om naar de Leprauchn te gaan. Dit deden we na ons eten. De cocktailbar was bijzonder leuk ingericht met een open haard, een waterval en boomstronken om op te zitten. Ons eerste drankje (shotje) was gratis. Daarna werden er nog enkele cocktails gedronken. We hadden de danskriebel te pakken en we hebben er nog even gefeest. Als afsluiter hebben Lore en ik nog wat nagepraat over de dag. Vervolgens gingen we slapen.

Donderdag maakten we een wandeling in Baños: De Mirador. De afdaling was vrij intensief, maar het uitzicht was wederom prachtig. Om uit te rusten bezochten we de dierentuin waar véél papegaaien, apen, vogels en andere dieren zaten. De dierentuin had alle dieren van het regenwoud. Vervolgens maakten we een super mooie wandeling naar een waterval. We moesten tussen en onder rotsen kruipen om bij de waterval te geraken, maar ze was spectaculair.

’s Middags gingen we uiteten en ik had me een onbekende vis besteld. Een goed idee bleek dit niet te zijn. Nadat ik het beest voorgeschoteld te kreeg, moest ik toch wel even slikken. De vis had nog ogen, tanden, vinnen en een staart. Ik heb toch mijn best gedaan om het beest op te eten en eigenlijk was het wel lekker. Ik was trots op mezelf dat ik zo gevorderd ben ik mijn eetstijl. Een mens verlegt nogal wat grenzen hier in Ecuador.

Na ons middagmaal gingen we met de teleferic van de ene berg naar de andere. Dit duurde slechts enkele minuten, maar het was plezant om dit eens te doen.

’s Avonds gingen we pizza eten en in afwachting shopten we nog even. Ik heb ondertussen al meer dan genoeg geld aan souvenirs uitgegeven.

Vrijdag zijn we direct naar Puyo gegaan. We hebben er een wandeling in het Amazonewoud gemaakt. De wandeling was vrij kort, maar aan het einde was er een waterval waar we in konden zwemmen. Niet veel later was iedereen in het koude water aan het ploeteren. Het regenwoud doet me denken aan de mooie wandelingen in Luxemburg. Je ziet er vooral veel bomen, planten en bloemen. Het geluid was uniek. Je hoorde allerlei insecten lawaai maken.

Na onze wandeling hebben we nog een boottocht gemaakt op de Rio Puyo. Dit was in zo’n houten ding dat niet echt veel stevigheid bood. Wanneer je te veel bewoog, verloor je boot heel snel zijn evenwicht. De anderen maakten me wijs dat er krokodillen in het water zaten. Ik was daar meteen mee weg en de hele boottocht lang ging ik volledig op in het zoeken naar krokodillen. Ik durfde me amper bewegen, uit schrik om om te kantelen.

’s Avonds hebben we, alweer, rijst gegeten. Ik vind de gerechtjes hier heel lekker, maar de rijst begint nu stilletjesaan tegen te vallen. Ik denk dat ik in België even ga passen voor alle rijstgerechten. Eigenlijk mis ik hier net echt het eten uit België. Ook hier hebben ze frieten en Mc Donalds enz. Het enige wat ik echt mis zijn de pasta’s. Na het eten zaten we met zijn allen gezellig aan het kampvuur. We speelden het spelletje “time’s up”. Iedereen amuseerde zich. Daarna doofden we het kampvuur… Dat dachten we althans. We gingen slapen in onze cabaña: zo’n rieten hut op poten waar allerlei gaten in zitten en waar al het ongedierte door kan. Ik had me goed geïnstalleerd en ik had mijn voorzorgen genomen om de beesten op afstand te houden. Tot Fiona plots licht in het anders pikdonkere gebied opmerkte. Nele, Fiona en ik bedachten al gauw dat het licht van het kampvuur kwam. Toen we gingen kijken, was dat inderdaad het geval. We zijn dan maar opgestaan om het vuur te doven. Toen we gingen slapen, ging niet veel later het kampvuur weer aan. We zijn toen blijven liggen.

Zaterdag gingen we naar het apenreservaat. Toen we aankwamen zagen we meteen dat er iets scheelde met het reservaat. Alles leek verwoest te zijn: omgevallen bomen, onverzorgde tuin, … Een vrijwilliger van het reservaat vertelde ons dat we de apen niet mochten aanraken. Toen we de eerste apen opmerkten had er al eentje meteen interesse in een groepslid. Zij was natuurlijk in paniek, maar niet veel later konden ze het beest van haar halen. Nadat we wisten dat de apen niks verkeerds deden, heb ik ook een aap (Charlie) genomen. Het beestje nestelde zich meteen in mijn armen, maar ik voelde me toch niet echt op mijn gemak. Toen ik Charlie wou doorgeven, moest hij juist plassen. Hij trakteerde me op een gratis douche.

Na de apen zijn we naar een atelier van balsahout geweest. Ik heb er nog enkele souvenirs gekocht en we hebben er een soort stokken van suikerriet gegeten.

Toen we vertrokken naar ons hotel werden we tegengehouden door de politie die langs de weg controle deed. De chauffeur toonde alle documenten, maar blijkbaar had hij geen vergunning om met toeristen doorheen het land te rijden. Na een half uur maakte de politie ons duidelijk dat de bus niet meer mocht rijden. De chauffeur mocht ons gelukkig nog afzetten aan ons hotel en de organisatie van de gehuurde bus ging ervoor zorgen dat we de dag nadien een nieuwe bus hadden. We bleven niet bij de pakken zitten en we doken nog even in het centrum van Baños waar we iets gingen drinken. Ondertussen liet ik er mijn wenkbrauwen waxen en daarna gingen we naar de thermale baden. Doordat de aarde onder Ecuador erg vulkanisch actief is vind je er ook warmwaterbronnen. (de thermale baden). Ze waren erg bijzonder. Een eerste bad had een aangename temperatuur van 27°C., maar het andere bad had een temperatuur van 48°C. we konden amper in het bad staan of lopen, omdat de warmte pijn deed aan ons lichaam. Gelukkig was er ook een bad met ijskoud water, maar dat was dan weer té koud. Gelukkig zorgde de afwisseling van het koude en het warme bad er uiteindelijk voor dat ik in beide baden kon blijven zitten. Ik heb hier enorm van genoten. Jammer dat we dit in België niet hebben.

Na onze thermale baden gingen we meteen eten en vervolgens besloten Fiona, Nele en ik om nog een stapje in de wereld te gaan zetten. We hadden er ons totaal niet op voorzien, maar we hadden een leuke avond/nacht. We kregen er salsales van enkele locals. Ik bak er nog steeds niet veel van, maar ik ken ondertussen al enkele

Zondag vertrokken we naar Guayaquil, de bus die ze beloofd hadden was zalig. We hadden een normale bus (zoals de bussen van de Lijn) voor ons alleen. Ideaal om wat slaap van de afgelopen nacht in te halen. Toen we bijna in Guayaquil aankwamen moesten we overstappen in een kleinere bus. Jammer genoeg had deze bus ook pech. Hij startte niet meer, maar de garagist was al snel ter plaatse om het probleem op te lossen. Best wel grappig is dat hij niet met een auto maar met een fiets vol herstelspullen toekwam. Het is eens iets anders.

’s Avonds zijn we in de Rio Centro bij Burger King gaan eten. Het heeft enorm gesmaakt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s