Onverwachts bezoek, de eerste lessen en leuke vooruitzichten.

Zondag 29/04

Zondag zat ik alleen in de Casita. Ik heb ’s ochtends vooral genoten van de zalige zon. ’s Namiddags heb ik eindelijk eens kunnen skypen met vrienden en familie. Ik heb er enorm van genoten om iedereen terug te horen.
’s Avonds kwamen de anderen aan van hun weekend. We zijn als afsluiter in de Chuchuranga gaan eten. Ik heb (rarara… ) kip met rijst gegeten (meer dan scampi’s of kip met rijst vind je hier niet).

Maandag 30/04

Maandag hebben Nele en ik de Engelse les voor ’s avonds voorbereid. We hebben nu twee groepen in de les. Een groep met kinderen en een groep voor volwassen. Jammer genoeg komen en gaan er steeds cursisten. Hierdoor is het soms moeilijk om in te schatten wie er aanwezig zal zijn en aan welk niveau onze lessen moeten voldoen. Toch slagen we er telkens opnieuw in om nuttige en leerrijke lessen op maat van de cursisten te geven.

In de late middag kreeg ik plots bezoek van iemand van het hotel The Continental. (waar Sonja en Danny verbleven). Ik was verbijsterd toen ik dit te horen kreeg en ik had helemaal geen idee wie mij kon bezoeken. Toen ik benenden kwam viel mijn euro (of moet ik zeggen Dollar?) meteen. Een jonge taxichauffeur die me het afgelopen weekend naar de Casita moest brengen, bracht mij totaal onverwachts een bezoekje met de vraag of ik zijn Engelse vriend geen Spaanse les wilde geven. Ikzelf ben absoluut geen deskundige wat betreft de Spaanse taal, laat staan dat ik zijn vriend Spaanse les geef. Hilde kwam me gelukkig uit de onwennige situatie redden. Blijkbaar komen dergelijke situaties wel vaker voor. Die Ecuadorianen toch!

’s Avonds gaven we de Engelse les. Lore en ik hadden 3 cursisten die het heel goed deden. Ze waren enorm gemotiveerd en ze begrepen onze les goed. Na de les gingen we eten in de Rio Centro (een shoppingscentrum vlakbij). Ik at bij KFC (een beetje zoals de Mc Donalds, maar dan met kipburgers). Het smaakte!

Dinsdag 01/05

Normaal gezien moesten we op dinsdag lesgeven in het secundair onderwijs, maar omdat het 1 mei was, waren alle scholen gesloten. We wilden niet gewoon in de Casita blijven, dus zijn we met Hilde op stap gegaan naar Salitre. Salitre is een charmant dorpje/stadje waar je allerlei vleeswaren op straat kan kopen. Bijzonder hygiënisch is het niet, maar de plaatselijke bevolking kan er naar hartelust poten, magen, ribben, … kopen. Elk onderdeel van een dier wordt hier verkocht en opgegeten. Daarna gingen we naar Thomas. Hij runt een kleine plantage onder financiële steun van Eslabon Social (dezelfde organisatie van de Casita). Op weg ernaartoe troffen we allerlei mooie landschappen aan. We kwamen op de baan waterbuffels, rijstplantages, bananenplantages, … tegen. Het was heel leuk om dit allemaal te zien.

Die dag merkten we ook dat er geen internet in de Casita aanwezig was. Tot op heden is er nog steeds geen internet. Vermoedelijk werden de kabels gestolen (omwille van het koper dat zo’n kabel bevat) en dit kan een maand duren vooraleer dit hersteld is. Ondertussen ben ik een usb gaan kopen om mails en blogberichten via een internetcafé online te kunnen plaatsen. Ik hoop maar dat het probleem snel opgelost is. Contact met België wordt nu wat moeilijk ,maar over een dikke twee weken ben ik weer in het land.

’s Avonds hebben we onze lessen voor de woensdag voorbereid.

Woensdag

Vandaag hadden we onze eerste echte schooldag. Ik was gisterenavond ongelofelijk nerveus, omdat ik niet goed wist waaraan ik me moest verwachten. Ik had zoveel twijfels, onzekerheden en angsten die achteraf gezien niet nodig bleken. De lessen verliepen heel goed. Het eerste uur moesten we nog observeren, omdat er toen een praktische computerles doorging. De vorige keer gaf de leerkracht enkel theoretische lessen over computerzaken (=> je hoort het al aan mijn vakjargon dat ik een ware computerkenner ben, kuch). Het tweede lesuur was het aan ons. We stonden in het eerste leerjaar (3-jarige leerlingen) in een klas van 33 kinderen. We stelden onszelf voor, we bespraken de regels en we herhaalden de verschillende computerelementen door ze aan bord te tekenen. De leerlingen kennen allemaal al een beeldscherm, muis, toetsenbord, luidspreker, microfoon en systeemeinheid. Check! De volgende stap was een puzzel (die we zelf getekend hadden, aangezien we geen internet meer hadden) met zo’n computerelement maken. De kinderen hadden veel moeite met de puzzel, maar de slimsten waren er snel mee klaar. Ze mochten hun kunstwerk op een blad papier kleven en inkleuren. De kinderen hadden nog nooit een puzzel moeten plakken en velen slaagden er dan ook niet in om de puzzelstukken fatsoenlijk op te kleven. We besloten dan maar om zelf een element op hun blad te tekenen. Na het inkleuren kwamen we te weten dat we al een dikke twee uur in het eerste jaar les aan het geven waren, terwijl we eigenlijk dat tweede uur in een andere klas moesten staan. Maar in Ecuador is dat helemaal geen probleem. De leerkracht was ook niet meegegaan met ons naar de klas en wij leven hier zonder een uur. Voor ons was het dus gissen naar de tijd. Misschien moet ik me hier toch maar een uurwerk aanschaffen. (Hoewel ik het best wel gemakkelijk vind om zonder tijd te leven). Nuja uiteindelijk konden Nele en ik nog een 20-tal minuten in de ander klas lesgeven en dan was onze eerste lesdag al om. We moesten nog twee uren social science observeren, maar de leerkracht was nergens te bespeuren. We troffen enkel de klas en de leerlingen aan. We hebben Lore (van de Kempen) dan meegeholpen met haar klasje. Daarna was het tijd om naar huis te gaan en om onze spelnamiddag uit te voeren. Het wordt steeds moeilijker om kinderen voor de spelnamiddag te vinden. De meesten zitten binnen te werken voor school en er zijn maar weinig kinderen die nog tijd hebben om naar onze spelnamiddag te komen. Uiteindelijk hadden we één kindje met wie we naar het basketbalveld gingen. Daar kwamen steeds meer kinderen mee voetballen en basketten en uiteindelijk hadden we een 20-tal kinderen.

Nog even een korte update voor de komende dagen:

Morgen geven we 6 uur (1 uur = 40 minuten) Engelse les. Ik ben al benieuwd naar hoe het zal verlopen. Daarna geven we 3 uur zwemles in de Casita. ’s Avonds gaan we krab eten. Laat ons hopen dat dit lekker is!

Vrijdag vertrekken we tot zondag op weekend en dan zijn de laatste twee weken al aangebroken. Stiekem hoop ik dat het internet snel hersteld is, maar ik vrees ervoor.

Tot binnenkort voor meer nieuws!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s