Quilotoa

Vrijdag 11 mei

De donderdagavond werd er aan tafel over koetjes en kalfjes gepraat, totdat Fiona plots opmerkte dat ik een postpakket heb ontvangen. Ik viel compleet uit de lucht. Ik? Een postpakket?? Sanne had me een briefje gegeven, maar ze had daar niet echt iets over gezegd. Ik dacht dat dit een brief was ter bevestiging van de postkaarten die Maria Fernanda (de secretarese) voor me ging versturen. Ik besteedde er weinig aandacht aan, maar plots leek dat onbelangrijke briefje wel heel belangrijk te zijn. Ik bedacht me dat ik dit waarschijnlijk in de vuilnisbak had gegooid en de vuilniskar was nog maar net geweest. Problemen dus, want zonder briefje weet je niet in welk kantoor je je pakketje moet gaan halen en heb je ook geen bewijs dat dat pakket voor jou bestemd is. Ik rende meteen naar mijn kamer om het briefje te gaan zoeken. Gelukkig lag het nog op mijn nachtkastje. De vrijdagochtend ben ik vroeg opgestaan om mijn pakket te gaan halen. Vol nieuwsgierigheid nam ik het pakket mee naar de Casita waar ik het op mijn kamer opende. Gertjan had het ongelofelijk leuke idee om mijn vrienden en familie op te trommelen om leuke verrassingen en brieven te verzamelen. Mijn postpakket was dus één grote verrassing vol kleine geschenkjes van iedereen. Ik vond het fantastisch! Al meteen bij het lezen van al die leuke brieven en kaartjes schoten enkele tranen me in de ogen. Ik begin nu echt te verlangen naar mijn terugkomst. Niet zozeer om in België te zijn, maar vooral om iedereen die ik liefheb terug te zien. Ik begin mijn familie en vrienden echt te missen, dus stiekem tel ik nu de dagen wat af. Helaas betekent mijn terugkomst ook het einde van deze buitenlandse stage. Ik heb het gevoel dat ik me tijdens deze twee maanden enorm ontwikkeld heb. Ik heb mezelf nog beter leren kennen en ik ben ook positief geëvolueerd en tot vele inzichten gekomen. Helaas heeft dit ook enkele vraagtekens opgewekt. Ik wist voorheen perfect wat ik wilde na het afstuderen. Nu weet ik het helemaal niet meer. Ik ben mijn hart verloren aan andere culturen en omgevingen. In het begin wilde ik hier in Ecuador zelfs blijven wonen, maar dat idee heb ik al laten varen. Ik zou graag Toerisme willen gaan studeren om zo reisleidster te kunnen worden. Anderzijds ben ik enorm gepassioneerd door het onderwijs. Ik deed mijn stages heel graag en ik weet dat ik die job met veel plezier zou uitoefenen. De keuze om Toerisme te studeren zou voor Ecuador nooit in me opgekomen zijn. Het wordt moeilijk om een keuze te maken, maar ik zie later wel.

Die vrijdag hebben we verder niet veel gedaan. We vertrokken op weekend met de bus en we gingen na enkele uren rijden de 7 cascadas (watervallen) bezoeken, maar door het slechte weer was dit onmogelijk. We besloten om de dag erna terug te keren. We zochten een hotel en gingen rijst met kip gaan eten. Daarna had Nele zin om naar een karaokebar te gaan. We hebben er ons goed geamuseerd en enkele liedjes later gingen we slapen.

Zaterdag 12 mei

Zaterdag moesten we de beslissing maken tussen de 7 watervallen of het kratermeer Quilotoa. Dit omdat we bij beide bezichtingen een volledige daguitstap konden maken. We kozen voor het laatste. Eerst gingen we er eten: arroz con pollo (rijst met kip) en daarna gingen we kijken naar het meer. Het was één van de mooiste dingen die ik ooit gezien heb. Het is onbeschrijfelijk mooi. We zaten op 3700 meter hoogte (niet in de hoogte t.o.v. het meer) en we konden het meer van dichtbij bezichtigen als we de afdaling deden. Natuurlijk moesten we dan ook weer naar boven en daarvoor hebben we paarden en ezels ‘besteld’. De afdaling verliep vrij vlot en na een dik half uur stonden we al aan het meer. Daarna ging ik met een paard naar boven. Ik ben blij dat we de beklimming niet te voet moesten doen. Dit zou bijzonder vermoeiend geweest zijn door de hoogte die voor kortademigheid zorgt. Het paardrijden was erg leuk. Daarna stapten we weer in de auto om naar de idianenstam Colores te gaan. Doordat het al te donker werd zijn we er niet aangekomen, maar zijn we onderweg gestopt om te overnachten. Nadat we ingecheckt waren gingen we op zoek naar een restaurant om iets te gaan eten. We ontdekten een grillrestaurant en ik dacht al meteen aan ‘een feestje in mijn mond’. Ik was blij dat er eens geen kip met rijst op het menu stond. Iedereen bestelde een soort saté met frieten. Het vlees was niet zo bijzonder, maar ik probeerde het toch op te eten. Plots wist John, onze chauffeur, ons te vertellen dat er twee stukken vlees uit uier en hart bestonden. Lap, daar ging mijn eetlust… Ik heb toch geproefd van de uier en het hart en eerlijk gezegd smaakte dit vrij goed, maar de gedachte heeft me ervan weerhouden om het volledig op te eten.

Zondag 13 mei

’s Zondags gingen we naar de idianenstam. Die bleek niet te voldoen aan de verwachtingen. We kregen een rondleiding in een klein deel van hun woonomgeving (enkel de toeristische hutten en een stuk bos) waarbij ze vertelden over de kracht van de natuur. Verder kregen we een korte dans- en muziekvoorstelling en nadien mochten we nog even naar hun spullen om te verkopen kijken. De stam hield niet zoveel in, omdat je echt merkte dat ze dit enkel voor toeristen deden. Helaas was daardoor de authenticiteit van de stam verdwenen. Nadien vertrokken we richting Guayaquil wat een 5 à 6-tal uren rijden was. Eenmaal aangekomen besloten we om in de Rio Centro te gaan eten, zodat we eens iets anders dan rijst en kip konden eten.

Het weekend was aangenaam en leuk, vooral het kratermeer was prachtig, maar helaas hebben we veel verre afstanden moeten afleggen waardoor we een groot deel van ons weekend in de bus aflegden.

Morgen (maandag) is de week van de laatste keren aangebroken. De laatste keer lesgeven, de laatste keer kakkerlakken doodmeppen, de laatste keer skypen met m’n ouders, de laatste keer genieten van het bijzondere uitzicht, de laatste keer in onze armoedige wijk lopen, … Ik zal het allemaal zo hard missen, maar mijn verlangen om iedereen terug te zien wordt steeds groter.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s