Lima 23 / 24 /25 juli

Jaaaaaaaaaaaa, eindelijk in Peru! Na weken vol voorbereiding kunnen we nu eindelijk genieten van al het moois dat dit land te bieden heeft.

De vlucht verliep vrij vlot. We deden er 2.5 uur over om naar Madrid te vliegen en de vlucht van Madrid naar Lima was een 12-tal uur. De duur viel heel goed mee, omdat ik deze keer heel goed geslapen heb. Voor ik het wist waren we er al. Eenmaal in Lima zelf namen we de taxi met een uiterst vriendelijke chauffeur die ons naar onze hostel bracht. Na de check-in gingen we op verkenningstocht. Deze hoofdstad mag dan misschien wel hoog aangeschreven worden, maar voor ons viel ze toch wat tegen. Door de garua (een soort mistigheid die tijdens de winter over de hele stad hangt) is het hier erg somber en kil. Deze mist brengt ook veel kou en vochtigheid met zich mee. Zo moest ik eergisteren bijvoorbeeld met een beschimmeld deken slapen. Doordat het super koud was, moest ik het deken wel gebruiken, maar de stank was niet te harden. 😦

Woensdag (24/07) hebben we La Basílica Catedral de Lima bezocht op la Plaza Mayor (de grote markt). Verder hebben we wat aan sightseeing gedaan. ’s Avonds gingen we eten in onze wijk Barancas. Deze wijk is erg gezellig en romantisch.

Gisteren hadden we een productieve dag. We stonden vroeg op en we bezochten el museo larco waar we de geschiedenis van Peru konden herontdekken. Daarna namen we de plaatselijke bus naar het centrum om naar el mirador de San Christobal (uitzicht over de stad) te gaan. De bus nemen was een avontuur op zich. Het was zo’n oud krakkemikkig geval dat bijna uit elkaar viel en we waren ook de enige toeristen.
We worden hier vaak erg bekeken, maar de mensen zijn super vriendelijk. Je kan ze alles vragen, ze zullen met veel plezier antwoorden. Contacten worden hier dus snel gelegd. Ik kan me echt volledig vinden in deze Zuid-Amerikaanse cultuur.
We kunnen hier ook goed onze plan trekken. Mijn Spaans wordt steeds beter en beter en ik kan al goed communiceren met de plaatselijke bevolking. Als ik dit vergelijk met een jaar eerder in Ecuador is het een gigantisch verschil.

Gisterenavond gingen we eten met Mimi, een meisje dat Tamara kent. Het was erg gezellig en leuk. Mimi heeft 2 jaar in Belgiê gewoond en heeft nu een Belgische vriend die er gisteren ook bij was. Ik heb haar de kleren van het lijf gevraagd, want stiekem vind ik het wel heel cool dat zij zoveel lef had om in het buitenland te gaan werken.

Straks nemen we de bus naar Paracas waar we zullen overnachten bij een locale Peruviaan, Efran genaamd. Efran komt heel sympathiek over, dus ik hoop dat het leuk wordt. Volgens mij ziet hij het volledig zitten om 4 chicas bij hem te laten overnachten.

De meisjes zijn ook erg tof. We komen goed overeen en er is voldoende ruimte voor eigen inbreng. Ik had er voor mijn vertrek wat schrik voor, maar dat was nergens voor nodig. `s Morgens word ik wel soms wakker met een klein stress-/qngstgevoel. Ik hoop echt dat het zal lukken om een maand uit mijn rugzak te leven. Ik heb maar 11 kg mee, wat het gemakkelijk maakt om alles mee te nemen. En ik moet ook niet aarzelen over welke kleren ik zal dragen, want met 2 afritsbare broeken en 1 fleece heb je maar weinig keuze. Ik hoop gewoon dat het in de bergen niet te koud wordt, aangezien het zal er sowieso vriezen.

Bon, ik denk het voornaamste gezegd te hebben. Let niet op typfouten, zinsconstructies enz. We hebben niet zoveel tijd en dat toetsenbord is hier helemaal anders (lastig om te typen, hoor).

Tot gauw voor meer nieuws.

PS Foto`s komen later

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s