Nazca – Arequipa 28 juli

In Nazca namen we de taxi naar de luchthaven waar we een klein vliegtuigje geboekt hadden om over de Nazcalijnen te vliegen. Na lang (heeeeeeel lang) wachten konden we op het vliegtuig. We hingen een half uurtje in de lucht, maar dat was meer dan genoeg. Door de plotse bewegingen en het geschud, mocht het niet veel langer duren.
Het was best wel een belevenis. We zagen een 12-tal Nazcalijnen zoals het marsmannetje, de spin, de kolibrie, de boom enz. Over het ontstaan van de lijnen is nog steeds geen duidelijkheid, maar één ding staat vast: het waren geen buitenaardse wezens die deze gecreëerd hebben. Er zouden wel 3 mogelijke theorieën zijn:

  • De lijnen staan symbool als jaarkalender om te weten wanneer ze best aan landbouw e.d. konden doen
  • Een open tempel om de goden te vereren
  • Een offerplaats. Hun god stond altijd afgebeeld met vleugels, waardoor de bevolking dacht dat hij op die manier hun offers via de lucht gemakkelijk zou kunnen zien.

Opmerkelijk was wel dat de lijnen heel fijn en oppervlakkig zijn. Ik dacht dat het gigantisch diepe en dikke lijnen waren.

1186827_10200972203760086_1433296688_n 1234536_10200972202960066_330764289_n

`s Middags bezochten we het museum van Maria Reich en gingen we naar een uitzichttoren waar we 2 nazcalijnen van dichtbij konden zien.

Aangezien het de nationale feestdag was, kochten Saartje en ik een broche en een vlagje van Peru. Dit laatste wisten de inwoners enorm te waarderen en overal riepen ze naar ons “Viva el Perú”. Er was zelfs één man die claxoneerde en bleef roepen tot we omkeken om dan te roepen “En mi corazón!” (in mijn hart). Super grappig en leuk.

´s Avonds namen we de bus naar Arequipa. Aangezien we alles zelf regelen en dat meestal maar een dag op voorhand doen, waren praktisch alle busmaatschappijen volgeboekt. Dit omwille van de feestdag. Uiteindelijk vonden we toch een agentschap dat nog 4 plaatsen vrij had. We hebben daar dan maar ons ticket geboekt. We zagen ernorm op tegen de rit aangezien we al een licht vermoeden hadden dat het de meest rampzalige busrit ooit ging worden. Het was een 10 uur durende nachtbus. Toen we instapten waren we de enige toeristen tussen allemaal locals (waarschijnlijk de iets minder behoede klasse). De bus stonk verschrikkelijk naar allerlei lijfgeuren en het toilet. Erg mottig… We hadden ook niet veel zitplaats op de bus, maar ondanks onze voorbarige eerste indrukken, werd het wel een goede rit. Ik heb praktisch de hele rit geslapen, dus voor ik het wist waren we in Arequipa.

969787_10200828806695249_439490246_n

PS: iets laten weten aan het thuisfront is niet altijd eenvoudig. Onze dagen zitten nokvol met activiteiten. De dagen vliegen voorbij Dit maakt het heel leuk, maar nu en dan ook erg vermoeiend. Veel tijd om te rusten en te bekomen is er niet. De lange busritten maken het extra lastig, maar de langste ritten moeten nog komen dus het klagen is pas voor later. 😉 .

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s