Arequipa 29 -30 juli

We bevinden ons ondertussen weer op Belgische bodem, maar toch komen alle reisverslagen nog online. Altijd leuk om deze dan later nog eens te herlezen. 🙂

Ik heb jullie al verteld over de nare busrit naar Arequipa. Eenmaal in Arequipa gingen we op zoek naar een hotel. Het is niet altijd eenvoudig om een hotel te vinden. Ofwel zijn ze volzet, of ze voldoen niet aan de eisen (te onhygiënisch, te duur, …). Hier geldt trouwens de regel van het afdingen: voor alles kan je onderhandelen: taxi’s, hotelkamers, uitstappen/activiteiten (bij agentschappen), souvenirs, … Uiteindelijk zijn we in het hotel Lluvia de oro terechtgekomen. Het was één van de eerste hotels waar er geen schimmeldekens, vochtige muren, afgebladerde verfresten, … te vinden waren. De uitbaatster van het hotel was een vriendelijk omaatje dat zich wat over ons ontfermde.

Op 29 juli hebben we gewoon de stad wat verkend. Arequipa is een mooie stad die iets Europeser is dan de gemiddelde stad in Peru. De Plaza de Armas is erg gezellig en sfeervol met een klein parkje en een prachtige kathedraal. Je hebt er een enorm veilig gevoel. Het is ook de ideale plek om te wennen aan de hoogte. De stad ligt op een hoogte van 2400 meter boven zeeniveau.  Vele mensen verblijven hier enkele dagen vooraleer ze naar Cuzco gaan, zodat ze geen last van hoogteziekte krijgen. In ons groepje werden Tamara en Annelies hier ook door getroffen. Beiden hadden allerlei kwaaltjes zoals kortademigheid, hoofdpijn, maagklachten, een druk op de longen enz. Ze hebben allebei moeten uitrusten om van deze klachten af te geraken. Ook het 24/24 bij elkaar zijn, valt goed mee. Onze dagen zitten zodanig vol dat het soms moeilijk is om even tijd voor jezelf te nemen. Omdat we in Arequipa een extra rustdag namen, kon iedereen even zijn eigen ding doen. Het was zalig om eens na een nacht niet alles opnieuw te moeten inpakken om weer te vertrekken.

100_2725

’s Avonds gingen Saartje en ik nog even uit. We gingen naar San Francisco waar er talrijke bars zijn, maar op een maandagavond zijn de inwoners nog niet in form voor een avondje stappen. Het was rustig, maar toch werden we algauw vergezeld door twee locals. De ene wilde zichzelf de hele tijd bewijzen door Frans te spreken, maar het overschakelen van Spaans op Frans was voor mij moeilijk. Ik verkoos dus eerder Spaans dan Frans, maar toch bleef onze vriend voortdurend Frans praten. De andere kerel had het op Saartje gemunt en bij praktisch elke minuut schoof hij een beetje dichter tegen Saartje aan. Saartje en ik werden er gek van. De ene die zich belangrijk waande en Frans sprak en dan de andere die voortdurend dichter tegen Saartje zat te plakken. Uiteindelijk hebben we ze maar wijsgemaakt dat onze vriendjes ook mee op reis waren. Het duurde niet lang of ze waren verdwenen. Yes, missie volbracht!
Omdat we zin hadden om te dansen, zijn we nog verhuisd naar een discotheek. Tegen het advies in, gingen we naar zowat de enige pub waar je op dat moment kon gaan dansen. Als enige toeristen vielen we er meteen op. De pub was ook erg raar ingericht met veel tafels en stoelen en dan een kleine dansvloer. Het zag er wat ordinair uit. Toen we aan een tafeltje zaten, kwamen de Peruvianen meteen onze richting uit. Ze vroegen ons stuk voor stuk mee op de dansvloer. Ik heb me nog nooit zo populair gevoeld als toen. Uiteindelijk kwam er zelfs eentje voor onze tafel een ‘private danceshow’ geven (inclusief het showen van spierballen). Het was zo lachwekkend dat ik me echt niet kon inhouden van het lachen. Tracht je maar eens serieus te houden als er zo eentje het beste van zichzelf probeert te geven. Uiteindelijk hebben we wel gedanst en hadden we een leuke avond. We werden er wel als de locale attractie gezien en er waren er zelfs bij die foto’s van ons hebben genomen. We waren precies beroemdheden of zo.

Op 30 juli zijn we vrij lui geweest, maar het deed deugd om eens gewoon in een park te zitten en te genieten van het mooie weer. We hebben el museo Santuarios Andinos een bezoekje gebracht. Daar konden we kijken naar de mummie Juanita (vernoemd naar de vinder: Johan, in het Spaans Juan => vrouwelijke versie van de naam: Juanita). Juanita was een meisje dat door de Inca’s werd vermoord om als offer aan de Incagoden te schenken. Ze werd niet zo lang geleden gevonden en omwille van de koude en de sneeuw was haar lichaam nog vrij intact. Nadien gingen we de vulkaan “El Misti” bewonderen en daarna hebben we onze bus van Chivay naar Puno geregeld bij de knappe Eduardo. Als afsluiter zijn Annelies en ik nog naar een bar in San Francisco geweest om er UNO te spelen. Er was ook net een bandje aan het optreden, lekker gezellig dus. Bij elk spel had Annelies zeker één +4-kaart, dus ik ben hopeloos verloren. MAAR ongeluk in het spel, is geluk in de liefde…! Dat beweert men toch… 😉

1185652_10200972412845313_1799592940_n

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s