30/03/2015 – Finding my place

Hey hey

We zijn hier nu een kleine 4 dagen in Chili. Tijd voor een korte update. Ik ben allereerst –niet onbelangrijk- goed aangekomen op mijn bestemming. Het meneertje waar ik oorspronkelijk naast zat in het vliegtuig begon wat tegen mij te babbelen en vertelde me dat ik best wel oplet in Santiago. Hij benadrukte me wel zeker 3 keer dat ik geen al te opvallende juwelen mag dragen, dat ik best niet te koop loop met mijn gsm en laptop en dat ik ’s avonds beter niet alleen rondloop. Ik begon toch wat bang te worden, omdat hij het zo vaak herhaalde, maar een gewaarschuwd vrouw is er 3 waard! ;).

Ik heb bij het wachten op de bagage meteen een karretje genomen, want ik kon onmogelijk alles zo meenemen. Ik moest door een controle en nadien stond ik aan de uitgang van de luchthaven.

IMG_6717

Na enkele minuten arriveerde Monica, mijn Chileense mama, om me mee te nemen naar haar appartement. Ze was meteen heel erg lief en vriendelijk. Ik voelde me snel op m’n gemak. Buurvrouw Marta kwam ons oppikken aan de uitgang. Na een half uurtje kwamen we aan bij Monica. Ik was eigenlijk nog helemaal niet moe, ook al was het iets van een 2u ’s nachts Belgische tijd. Bij Monica thuis stond Steffi ons al op te wachten. Zij is een Duits meisje dat hier 5 maanden gewerkt heeft in een wijnbedrijf. Haar laatste dag wilde ze graag bij Monica doorbrengen. Ik douchte me snel leegde mijn zakken een beetje (lees: alles gewoon in de kast proppen) en ging bij Marta, Monica en Steffi aan tafel zitten. Zij vierden mijn komst en Steffi haar vertrek. De eerste pisco sour en Chileense wijn waren een feit.

IMG_6718

Het was super gezellig aan tafel.Steffi was een tof meisje met veel dromen en ideeën. Ik bewonderde haar lef en moed om op haar 31ste een volledige carrièreswitch te maken. Ze werkte eerst in HR, maar omdat ze iets anders wilde kwam ze hier enkele maanden ‘stage’ lopen om meer over wijn te leren. Zo kan ze terug in haar land gemakkelijker aan de slag in de wijnsector. Na ons gesprekje heb ik nog even met Bruno geskypet en dan was het tijd om te gaan slapen want het was dan al iets van een 2 uur ’s nachts Chileense tijd (dus 6u ’s morgens Belgische tijd).

Omdat ik een kamer deel met Laura en zij aan het uitgaan was, heb ik niet zo vast geslapen. Ik was onbewust wat aan het wachten op haar komst, maar omdat voor haar gevaarlijk was om ’s nachts nog alleen naar huis te komen bleef ze bij een vriendin slapen. Na een korte nacht ben ik opgestaan. Ik liep wat verloren en wist niet goed wat te doen. Monica en ik praten Engels en Spaans met elkaar, dus het uitdrukken van wat je exact wil zeggen gaat soms wat moeilijk. Ik miste thuis en Bruno enorm. Praktische de hele dag heb ik moeten huilen. Ik skypete meerdere keren met Bruno en ook mama en papa heb ik gehoord. Het was moeilijk om mijn plekje hier te vinden. Ik ben dan gaan lopen en daarna voelde ik me wel weer beter. Het lopen hier is lastig! Zo warm!!! Het is voorlopig dus maar bij één keer gebleven, maar ik ga het wel verder proberen doen.

IMG_6720

Het uitzicht vanuit het appartement

IMG_6721 IMG_6722 IMG_6723 IMG_6724

Na het lopen hebben Monica en ik wat aan het zwembad gelegen, maar ik vergat mijn ogen in te smeren tegen de zon… Ik hoef je niet te vertellen hoe ik er nadien uitzag… ;). Mijn betraande, verbrande ogen waren geen zicht! Na het zwembad gingen we iets kleins eten in het restaurant van een hotel hier in de buurt en nadien ging ik op mijn eentje el barrio Providencia wat verkennen. Zonder plannetje ben ik maar gewoon wat gaan wandelen tot ik plots zag dat ik vlakbij de straat van mijn stageplaats was. Ik ben ze meteen gaan zoeken en na het wat rond te vragen, vond ik het! JIPPIE!

IMG_6737

Ik besloot om ook nog wat geld af te halen, want het was verschrikkelijk heet en ik kon wel een frisse cola gebruiken. Nadien wandelde ik terug richting appartement. Ik wandelde een blok extra en mijn voeten waren kapot, maar ik genoot er toch van om even op m’n eentje buiten geweest te zijn. Monica maakte thuis een lekkere fruitsla en nadien kroop ik in m’n bedje. De eerste dag hadden we overleefd!

De dag erna was Laura ook weer terug. Ik was blij om haar te zien. Nog eens Nederlands praten, zalig! :p. We hebben uitvoerig kennis gemaakt met elkaar, wat liggen zonnen aan het zwembad waar Chloé (het andere meisje met wie ik stage zal lopen) later ook bij was en nadien zijn we wat gaan eten en gaan drinken.

IMG_6743

Het was super tof en gezellig. Ik voelde me hier al wat beter en ik begon het gevoel te krijgen dat ik hier best wel kan wennen aan het leventje dat ik zal leiden. Uiteraard blijft de heimwee er wel. Ik moet ook nog wat zoeken naar hoe ik het best contact kan houden, maar dat komt met de tijd wel goed.

Vandaag is het mijn eerste stagedag bij FIT. Ik vind het echt super spannend! Wat moet ik aantrekken? Hoe zal het zijn? Wat ga ik moeten doen? Hoe neem ik mijn laptop mee zonder dat ze hier doorhebben dat ik m’n laptop bij me heb? AAAAAAAHHHHH zenuwen! Ik het wel het geluk dat ik er pas om 11.30 uur moet zijn. ZALIG!

Tot later voor meer nieuws!

Advertenties

Gearriveerd

Hola!

Even een kort een berichtje vanuit de luchthaven in Guayaquil. We hebben er een lange vlucht op zitten (ongeveer 14uur). De eerste vlucht was met een tussenstop in Madrid. Dit viel heel goed mee. We hadden wel een ontbijt verwacht, dus we zaten scheel van de honger op het vliegtuig, maar nadien zijn we meteen om iets lekkers geweest. Onze volgende vlucht was van Madrid naar Quito. We hadden ons laten wijsmaken dat we in een luxueus vliegtuig gingen zitten. Toen we aan boord gingen zag het er veelbelovend uit. We waren in de zevende hemel! Een tv-scherm, veel beenruimte en een bed om in te slapen… ZALIG. Jammer genoeg kwam de ontnuchtering snel. We liepen in de bussinessroom. Onze plaatsen waren veel minder voorzien van comfort. Om de lange vlucht minder lang te maken, had ik besloten om een slaappil te nemen. Dit was geen goed idee. Ik heb een 4-tal uren geslapen, maar daarna was ik doodziek! Ik heb wel zeker 4 “zakjes” (je weet wel wat ik bedoel 😉 ) nodig gehad. Ik heb de laatste uren op het vliegtuig al misselijk doorgebracht. Nu gaat het al veel beter, maar eten lukt nog niet. Op dit moment zijn we aan het wachten op Hilde. Zij komt ons ophalen om naar de casita te gaan.

Op dit moment is het hier 3u Belgische tijd. Door het zomeruur is er een tijdsverschil van 7uur.

Ik verlang al naar mijn bedje, maar het wordt nog een lange avond/nacht, denk ik.

Tot binnenkort voor meer nieuws.